استفاده ازشکارگرها برای کنترل بیولوژیک آفات به جای سموم شیمیایی

 استفاده ازشکارگرها برای کنترل بیولوژیک آفات

استفاده ازشکارگرها برای کنترل بیولوژیک آفات

شکارگرها گونه هایی هستند که حداقل در یک مرحله زیستی خود جانوران زنده را برای رشد ونمو یا حفظت از خود ویا تولید مثل کشته و میخورند.

شکارگرهای حشرات برخلاف انگلهای حشرات به طور مشخص بزرگتر از شکار خود بوده وبرای تکمیل رشد ونمو به بیش از یک شکار نیاز دارند. همچنین تقریبا برخاف تمام پارازیتوئید ها تعدادی از شکارگرهای حشرات شب فعال هستند.شکارگرها تقریبا در همه جا وجود داشته وروی تمام آفات در کلیه زیستگاهها تا حدی تاثیر دارند.

شکارگرهای حشرات شامل حشرات دیگر-عنکبوتها -پرندگان  وسایر مهره داران می باشند.

- کنه های تارتن توسط کنه های شکارگر سخت بالپوشان وتریپس ها مورد تغذیه قرار می گیرند

- حلزونهای آفت نیز به وسیله حلزونهای شکارگر وپرندگان شکار می شوند.

- عنکبوت ها همگی شکارگر هستند.

- کنه ها حدود 27 خانواده از کنه ها شکارگر یا انگل بی مهرگان هستند ولی فقط 8 خانواده از آنها در کنترل بیولوژیک اهمیت دارند

- مهره داران ازقبیل بسیاری از پرندگان و پستانداران کوچک از حشرات تغذیه می کنند اما به دلیل وسعت رژیم غذایی شان بیشتر این گونه ها برای استفاده به عنوان عوامل کنترل بیولوژیک کلاسیک ایمن نیستند.


+  نوشته شده در   چهارشنبه 23 مرداد 1392 ساعت  09:25 ق.ظ  توسط  محمد رضا ابراهیمی بسابی  نظرات 3